Passie

Waarom worden wij aangetrokken tot wandelen en reizen? Een vraag die die door iedereen anders beantwoord wordt. Kijk maar eens naar de video van professor Erik Scherders. Een wetenschappelijke benadering.  Maar draait niet ook en vooral  om passie? Een passie voor natuur, landschap, cultuur, buiten zijn, ga zo maar door. Buiten kom je tot rust. Luister en kijk maar eens maar de volgende video. Voel je niet gelijk de behoefte de deur achter je dicht te trekken en naar het bos te gaan.

Dit jaar is ‘natuur’ het thema van de Boekenweek. Onze interesse voor natuur en landschap laat zich goed verenigen voor onze passie voor wandelen en reizen. Als je wandelt heb je alle tijd. Niets ontgaat je. Onderweg heb je altijd onverwachte en spannende ontmoetingen met plant en dier of uitzicht op ontroerende, spectaculaire landschappen op micro en macro niveau. Onlangs zijn twee boeken verschenen, ‘Handboek voor Natuurwandelingen‘ van Koos Dijksterhuis en ‘Wandelparadijs Nederland, te voet door alle provincies‘ van wandelgoeroe, John Jansen van Galen, die beschrijven wat je onderweg zo al kan tegenkomen, welke avonturen in deze tijd en dit land mogelijk zijn, door louter lopend door ons land te trekken.

Het artikel over beide boeken in het het NRC:

Download (PDF, 808KB)

Wandelend vergaderen maakt creatiever en verhoogt de concentratie. Dat is een vast staand feit, maar hoe krijg je je collega’s mee naar buiten? Toen ik dagelijks werkte in een leidinggevende functie ging ik ook wel eens wandelen in Rotterdam met een collega om onze gedachten te laten gaan over wat ons op dat moment bezig hield. In de NRC van 26 juni 2018 verscheen daarover een artikel in de economische katern.

Na een reis is het altijd fijn thuis te komen. Nergens ben je zo op je gemak als thuis. Op reis leer je je dagelijkse omgeving meer waarderen. Maar eenmaal thuis verlangen we toch weer snel naar een nieuw avontuur, we kijken uit naar nieuwe ontmoetingen, we houden van verassingen. Het plannen van wandelingen en reizen geeft al een kick. Oriënteren op het web. Kijken op Google Earth. Door de computer en het net is de wereld dichterbij dan ooit.
Tijdens onze reizen en wandelingen zijn we op elkaar aangewezen. We hebben alle tijd, datgene te bespreken, dat ons bezig houdt. De druk is weg. Je kan niet weglopen, hooguit zwijgen. Maar bij ons werken de gesprekken altijd louterend. We leren elkaar steeds beter kennen en waarderen. Het wederzijds respect groeit. De reizen voeden onze creatieve aspiraties.  We leven ons uit in reisverslagen, het schieten van foto’s en video’s en eenmaal thuis, in het bijhouden van deze site, het maken van schilderijen, tekeningen en collages. Daar krijgen we (nieuwe) energie van.
Thuis (en onderweg) worden we geinspireerd door artikelen in kranten en tijdschriften, door boeken, films, documentaires, foto’s, video’s, tentoonstellingen, et cetera.

Een relatief nieuw fenomeen zijn de wandelcoaches. Persoonlijke en bedrijfscoaching buiten terwijl je wandel onder leiding van een professional. Psychotherapie in het groen. Ze hebben websites: www.dewandelcoach.nl en www.wandelcoachnederland.nl.  Iedereen kan zich wandelcoach noemen NRC, Mens&reportage, Buiten praat beter, dinsdag 21 en woensdag 22 mei. Het is geen beschermde titel.
Alhoewel we kritisch zijn, moeten we erkennen dat onderweg, zoals we zelf ervaren, de gesprekken meer diepgang hebben en omdat we daar ruim tijd voor kunnen uittrekken, niet gehaast zijn en dat er meer tijd is voor reflectie. Mogelijk dat dit de niet misselijke uurtarieven van €55 tot €200 voor de wandelcoach, verklaart.

Hieronder behandelen we boeken, films, documentaires, video’s, tentoonstellingen, et cetera,  die ons inspireerden.

Onlangs was in de bijlage Lux van de NRC, zaterdag 23 en zondag 24 november 2013, 3 artikelen gewijd aan ‘verdwalen’. Door op de titels van de artikelen te drukken kan je ze nalezen. De artikelen hebben de titels, ‘Hoopvol verdwaald‘, ‘In de film kan verdwalen slecht aflopen‘ en ‘Veilig dolen met GPS en survivaltips‘.

Het oog wordt door een pad verleid, net als het geestesoog: de verbeelding moet een lijn in het land wel volgen, verder de ruimte in, maar ook terug in de tijd naar de geschiedenis van een route en naar eerdere wandelaars.’ Dat schrijft Robert Macfarlane in ‘De oude wegen’. In de bijlage ‘Bijzondere reizen’  van de NRC d.d. 05-01-2013 verscheen van zijn hand een door Nico Groen vertaald leuk artikel. Inspirerend.

Wandelen en denken gaan hand in hand. Wandelen is loskomen van je dagelijkse beslommeringen. Je wordt niet opgejaagd door sms’jes, e-mail of Facebook.  De beeldschermen staan op zwart. De TV staat uit.
Je kijkt in de ruimte. Je zoekt het landschap op dat het beste bij jou past. Wandelen geeft je een intieme relatie met je eigen bespiegelingen. Wandelen bevrijd je.
Kierkegaard, existentialist, Deens filosoof, zei; ‘Ik wandel mezelf weg van elke ziekte en ik heb mijzelf de beste gedachten ingewandeld.’ Treffender kan het niet verwoord worden.
Frédéric Gros, schreef een filosofische gids, vertaald door Liesbeth van Nes, Bezige Bij (Bron: NRC, Lux, Verhaal van de week, tekst Hans Steketee).

naamloosEen schrijver die  altijd inspireert is Naipaul. Hij heeft prachtige reisverslagen geschreven. ‘Meer dan geloof’ en ‘Onder gelovigen’ zijn absolute hoogtepunten in zijn oeuvre. Mocht je ooit reizen naar een door in flinke getale door moslims bevolkt land, zoals Indonesië of India, dan zijn deze beide boeken aanraders. Hij schrijft eenvoudig, goed toegankelijk, boeiend en wetenschappelijk verantwoord. Hij geeft een genuanceerd beeld van de islam in de landen die hij bezocht heeft. Na lezing ben je beter in staat de moslims te begrijpen, maar bovenal, kijk je met andere ogen naar het land en de mensen die er wonen.
Naipaul heeft meer reisboeken geschreven zoals, ‘Het masker van Afrika’ en ‘Terug naar India’. Stuk voor stuk juweeltjes. Terug naar India is een naslagwerk voor elke reiziger naar India die dit continent probeert te begrijpen. Op onnavolgbare wijze beschrijft hij de culturen in India die met elkaar een smeltkroes of zoals je wilt een vat buskruit vormen, dat elk moment kan ontploffen, wat ook herhaaldelijk tot op de dag van vandaag gebeurt.

imagesR4QJQ1JWDe reisbijbel uit onze jonge jaren is:  ‘Op weg’ van Jack Kerouac. De schrijver trekt, in de vijftiger jaren,  met Neal Cassady, in alles een tegenpool van Jack, door de USA en Mexico. Ze experimenteren met drugs. Ze waren op zoek naar verandering. Ze kwamen in verzet tegen het alledaagse. Ze waren de eerste vertegenwoordigers van de beat generation. Het thema is van alledag, bijna elke generatie komt in verzet tegen de gevestigde orde. Het boek is  in 1979, Heart Beat, met in de hoofdrollen Nick Nolte en John Heard en in 2012, On the Road, met in de hoofdrollen Sam Riley en Garrett Hedlund, verfilmd. Vaak betrap ik mij erop dat als we weer onderweg zijn dat ik denk we zijn weer ‘on the road’. Een stille verwijzing naar de roman van Jack Kerouac.

Een tweede schrijver die graag reisde en Key West beroemd maakte, was Ernest Hemingway. Ruwe bolster, blanke pit, schreef over de jager, de mens, onder romantische, maar niet ongevaarlijke omstandigheden in imposante natuur.

Reizen bied je de kans los te komen van de dagelijkse sleur. Je hebt de kans andere landschappen en culturen te zien en te ontmoeten. Daarvoor zijn geestverruimende middelen niet nodig, maar soms wel lef, moed om het onzekere tegemoet te treden en genoegen te nemen met minder dan je gewend bent. In de toevallige ontmoetingen zitten de avonturen, met de menselijke maat, die jouw leven verrijken.

De kracht van de camino naar Santiago de Compostela ligt hem in de ontmoetingen onderweg en het feit dat je alleen bent met je eigen gedachten. Voor ons verklaart dat het spirituele karakter van dit Pelgrimspad. De turbulentie van het dagelijks leven, de honger naar nieuws en contact, glijdt van je af, als je onderweg bent. Het leven wordt eenvoudig, opstaan, eten, drinken, lopen, slapen en weer opstaan. In dat ritme vind je de tijd  voor overpeinzingen, de tijd om te mijmeren, de tijd om te delen.

In De weg naar Santiago de Compostela, beschrijft Kathryn Harrison, een Amerikaanse schrijfster en recescent, haar tocht met haar 12-jarige dochter naar de heilige tombe van apostel Jacobus. Het is de derde keer dat zij een deel van de pelgrimstocht aflegt.

imagesW8EOJ007Een mooi fotoboek is De wegen naar Santiago, de middeleeuws pelgrimsroutes door Frankrijk en Spanje naar Santiago de Compostela van fotograaf Derry Brabbs. In het boek brengt hij de vier belangrijkste pelgrimsroutes naar Santiago in beeld. Eén daarvan, de via Lemoviccensis vanaf Vezelay naar Ronceveaux, lopen wij. Derry is een Engelse fotograaf, die meer dan 30 geïllustreerde boeken op zijn naam heeft staan. Hij heeft zijn eigen website: www.derrybrabbs.com

Onlangs gepubliceerd: ‘Een stem van Paardenhaar’, Lies van Gasse, poëzie en Bas Kwakman, proza.  Lies Gasse is een dichter en beeldend kunstenaar, Bas Kwakman directeur Poetry International Rotterdam. Ze hebben het boek geïllustreerd. Ze namen deel aan het internationale poëziefestival Altan Guruus, dat niet alleen in de hoofdstad Ulanbaatar, maar ook in kleine steden, dorpen en gehuchten en zelfs eenzame tenten in de Gobiwoestijn werd gehouden in 2012.

blotevoetenpadNieuw zijn de blotevoetenpaden. Met je voeten in de modder, het gras tussen je tenen. In het NRC van zaterdag 8 maart 2015 stond een artikel van de hand van John Jansen van Galen. Meer over de paden vind je op de volgende site: http://www.outdoorfriends.nl/search/node/blotevoetenpaden.

imagesZC8QZOMODe week daarvoor (1 maart) stond een artikel van Joh Jansen van Galen over paden aan de rand van de stad. Bij Gegarandeerd Onregelmatig is verschenen: Wandelen binnen de singels van Utrecht en wandelen buiten de binnenstad van Utrecht, Leiden en Rotterdam.