Cusco

Cusco                                                                                                                                        31-12-2018

Het is grauw en grijs als we opstaan. We sorteren het wasgoed en geven dit af bij de receptie, waar we het om 8 uur ’s avonds weer kunnen ophalen. Na het uitgebreide ontbijtbuffet gaan we richting oude stad, die werd gebouwd in de vorm van een poema, het heilige symbool voor kracht en macht. Ondertussen regent het.

Onze eerste missie vandaag is SAS Travel Peru, waar we vanuit Nederland een 4-daagse trekking naar de Machupicchu hebben geboekt. We zijn nu vanaf Arequipa al op hoogte, variërend van 3200 tot 4100 meter, maar kunnen niet wennen aan de hoogte. We hebben moeite met ademen, waardoor iedere stap die we zetten teveel lijkt. Is het de leeftijd? We weten het niet, wat we wel weten is dat het onverstandig is deze trekking te maken, het zou een soort van zelfmoord zijn en daarvoor hebben we samen nog teveel dromen, waaraan onze nieuwjaarskaart, die we vandaag digitaal verzenden, refereert. We kunnen de 4-daagse trekking omzetten in een 2-daagse, waarbij we met de trein en de bus op hoogte komen en alleen de laatste dag, bij zonsopgang, naar de Machupicchu lopen. Het kost ons een berg geld, maar laten we maar genieten van het hier en nu. Het hoost inmiddels. Als het droog is slenteren we door Cusco. Op het Plaza Huacaypata bezoeken we de Templo de la Familia Sagrada, wat blijkt door te lopen naar de Basiliek Kathedraal, die gebouwd is op de fundamenten van een Incapaleis. Prachtige altaarstukken, fresco’s en houtsnijwerk; fotograferen is echter verboden. Het centrum is oud, met nauwe straatjes en staat op de Unesco Werelderfgoedlijst. Het maakt een gezellige indruk. Alleen de regen is spelbreker.

Na een late lunch, we hadden ’s ochtends koffie met gebak genomen, gaan we naar ons hotel. An gaat naar bed, ze is grieperig of is het oververmoeidheid. Ik denk toch dat we onze leeftijd af en toe meer in acht moeten nemen. Om 9 uur hebben we een tafel gereserveerd bij Organika, de nr. 6 op TripAdvisor, voor het laatste avondmaal in 2018. We bestellen een fles Gran Tinto (Valle de Ica, Peru). Als voorgerecht nemen we de gerookte forel met bonen en Peruviaanse chilisaus. de De Alpaca met rode wijnsaus, als hoofdgerecht, is verrukkelijk. Het toetje is de perfecte afsluiting, warme chocolademousse met maracuja ijs. We gaan ons nu in het feestgedruis storten op het centrale plein, daar waar het allemaal lijkt te gebeuren.

Cusco                                                                                                                                        1-1-2019

Nog nooit zagen we zoveel mensen rond de jaarwisseling bij elkaar verzameld als hier in Cusco. Alles en iedereen komt tezamen op het Plaza de Armas om het oude jaar af te sluiten en het nieuwe jaar in te luiden. Mensen zijn uitgelaten en verkleed. De voorgeschreven kleur is geel. Wij hebben ook een gele slinger, gekregen bij Organika. De drank vloeit rijkelijk en het vuurwerk begint al ruim vóór 12 uur. Op en rond het plein is veel politie op de been, uitgerust met schilden en wapenstokken. Een orkaan van geluid barst om 12 uur los (zie video). Iedereen kust zijn of haar dierbaren. Wij ook, en beloven elkaar het aantal jaren dat we nu bij elkaar zijn te verdubbelen. Na een half uur taaien we af. Het is genoeg zo en ook de vuurpijlen sterven langzamerhand uit.

Na het ontbijt slenteren we door de stad, met zijn smalle straatjes. Auto’s komen van links en rechts, en toeteren omdat ze vinden dat zij voorrang hebben. De straatjes zijn zo smal dat ze elkaar niet kunnen passeren, zodat er één toch echt achteruit moet, maar wie, en dus wordt er nog meer getoeterd. De doorkijkjes zijn prachtig en de hoogteverschillen enorm. We stuiten op een familie museumpje, Hilario Mendivil, met vreemde beelden, maar de muurschilderingen zijn leuk. De winkeltjes zijn vandaag open, evenals de restaurantjes, maar de Basiliek Kathedraal is potdicht. In de Iglesia de la Compañia de Jesús is de mis aan de gang en mogen toeristen niet naar binnen.

In het naastgelegen gebouw vallen we met onze neus in de Pisco Sour, gebakjes en kaaskoekjes. Hier is een nieuwjaarsreceptie in volle gang, waarbij de ‘dienaren’ van de stad in de bloemen zijn gezet. Trots lopen ze rond met grote bloemstukken. We vervolgen onze wandeling naar de muurschildering van Juan Bravo, die de geschiedenis van Peru vertelt. Ondertussen krijgen we regelmatig een plensbui over ons heen.

Op de terugweg lopen we langs het Convento de Santo Domingo; er staat een gigantische wachtrij, dus besluiten we door te lopen. We lunchen in een gloednieuw tentje, gerund door Amerikanen, en gaan terug naar ons hotel. An voelt zich niet lekker, grieperig, en duikt het bed in.

Cusco                                                                                                                                    2-1-2019

Over vandaag kunnen we kort zijn. Het hoogtepunt is de taxirit van 5 Soles naar ons nieuwe, goedkopere, maar toch 3* Hotel KIMSA, aan de Cal. Choqechaka 320, in het historische centrum van Cusco. Van het ene bed in het andere. An is geveld door de griep, is kortademig, moe en slaapt de hele dag.

Ik slenter wat rond, drink koffie, lunch en koop whiskey. ’s Avonds alleen even eruit voor een snelle, smaakvolle hap. Ter afsluiting een espresso en thee en dan gauw weer onder de wol.

Cusco                                                                                                                                        3-1-2019

De patiënt heeft goed geslapen, maar blijkbaar nog steeds niet genoeg. De voorraad ibuprofen en paracetamol is al wel aardig geslonken. Ze blijft tot de avond in bed. Ondertussen slentert Hans door San Blas, een leuke wijk, met veel trappen, smalle straatjes en leuke excentrieke, niet-alledaagse winkeltjeS, waar veel kunstenaars wonen. De Iglesia San Blas, is niet zo mooi als de reisgids belooft, maar de Templo & Convento de la Merced is fraai. Vermoeiend zijn de jonge meisjes rond Plaza de Armas, die je een massage aanbieden. Het zijn er tientallen. Elke buitenlander, man of vrouw, wordt staande gehouden. Voor het diner neemt An een warme douche. We eten we hapje in 50 tot 100 meter hoger gelegen Ayni Organic, een klein eettentje, met 5 tafeltjes, gerund door 2 vrouwen.

Een ca. 11 maanden oude baby tijgert door de eetzaal en als zijn moeder uit zijn gezichtsveld verdwijnt begint hij te huilen. Ze probeert hem te troosten, hij is moe, ze pakt een kleed en bindt hem op haar rug en gaat door met het bedienen van de gasten. Binnen 10 minuten slaapt hij en wordt hij op een kussen, in de hoek van de kleine ruimte, neergelegd, terwijl buiten het onweer losbreekt.