ANDALUSIË (SP) 2

DAG 53, 31 maart 2022

We verruilen El Bosque voor Cordoba vandaag. Als we net op zijn valt de stroom uit, niet alleen in ons appartement, maar in het hele oude centrum, vertelt Paco, onze verhuurder ons. Na een goed half uurtje floept het licht weer aan en gaan we aan de slag. An verzucht dat ze in haar ‘vanderhoektijd’ de door haar verhuurde appartementen graag zo, opgeruimd en schoon voor het oog, zag. De reis verloopt, op één heftige regenbui na, gladjes. We zijn vroeg in het hotel, waar An eindelijk, na 8 dagen van niet douchen, geniet van het warme stromende water op haar lijf. Hans heeft wel elke dag (lauw) gedoucht. Met de bus rijden we naar de stad. Google Maps vermeldt een Desigual shop, op nog geen 150 meter vanaf de bushalte. Hoe groot is dan ook de teleurstelling als de winkel ter ziele blijkt te zijn. Een flashback van Rotterdam en Den Haag. In El Corte Ingles treffen we nog een teleurstellende, kleine dependance aan, maar die kan niet voldoende troost bieden. We nemen de bus terug richting hotel en stappen onderweg uit met de gedachte wat te kunnen eten. In het restaurant waar we binnen stappen wordt ons op onvriendelijke manier duidelijk gemaakt dat we niet welkom zijn, dat we na 8 uur terug kunnen komen. Een wijntje kan er nog net af, maar dan worden we echt de deur uitgekeken.

We eten uiteindelijk bij een pizzeria vlak bij ons hotel, lekker, soepje vooraf, Hans risotto en An lasagna, koffie toe. Maar jammer dat wij nu weer net geen limoncello van het huis krijgen.

DAG 54, 1 April 2022

Van de week lazen we op NU.nl dat er vrijdag 5 tot 10 cm sneeuw zou gaan vallen. Haal de sleetjes maar uit het vet. Vrijdag, vrijdag dachten wij, is dat niet 1 april! Sneeuw? Dat moet toch een 1 april grap zijn! We bekeken de diverse weersites en die voorspelden allemaal sneeuw! Zo’n goed gecoördineerde 1 april grap, lijkt onhaalbaar. Maart roert zijn staart, April doet wat hij wil, we kennen ze allemaal. Nu zullen jullie je afvragen hoe het in Córdoba is. De zon schijnt volop. De temperatuur ligt boven de 20 graden C. Dat is genieten, zullen jullie nu denken, maar niets is minder waar. De gordijnen van onze hotelkamer zitten potdicht. Het felle licht kunnen we even niet aan. We zijn allebei hartstikke gammel. Wij hebben in de ‘kalknacht’ onze badkamer bekalkt.

Het eten bij de Italiaan zag er dan wel goed uit, maar heeft ons een dikke voedselvergiftiging opgeleverd. Om half 12 begon An en om half 2 Hans; tot vanmorgen half 7 hebben we overgegeven en An ook nog diarree erbij. We zijn uitgeput, uitgedroogd en liggen al de hele dag in bed. En nee, dit is geen 1 april grap. We hebben nog niet gegeten, alleen kamillethee gedronken. We zijn nog steeds misselijk. De flamencoshow voor vanavond heeft de vriendelijke receptioniste van het hotel voor ons afgezegd. Alles is nu even teveel.

DAG 55, 2 april 2022

Na een goede dag- en nachtrust komen we wat op krachten bij het ontbijt. Onze magen zijn leeg en ons lichaam vraagt om suiker. Toast met wat kaas en jam, wat fruit en kamillethee, de verse jus d’orange slaan we af. We verzamelen moed en rijden met bus 13 naar de oude stad van Córdoba naar de Moskee/Kathedraal. De Jodenwijk is fantastisch. Smalle steegjes, romantische doorkijkjes, schattige patio’s, in één woord ‘prachtig’.

De Moskee is prachtig, schitterend vorm gegeven, fantastisch, stijlvol gedecoreerd, maar de Kathedraal is kitscherig, in alle opzichten over de top. De materialen, de kleuren, afgrijselijk. Zonde! Maar dat is natuurlijk een mening.

De oude Romeinse brug is daarentegen weer prachtig. Op dit punt is de Rio Guadalquivir breed. Als je op de brug staat zie je aan weerszijden de rand (heuvels) van de stad. Vanaf de brug kijk je naar een kleine postzegelnatuur. De oevers zijn schitterend ingericht en nodigen uit om er langs te slenteren. Rond de kathedraal is het druk, jongetjes in kostuums en meisjes in engelenjurkjes doen hun Heilige Communie, anderen op hun paasbest gekleed hebben een officiële bijeenkomst, er wordt getrouwd of vrijgezellenfeesten worden uitbundig gevierd. De terrassen op de pleintjes en in de steegjes zijn overvol, onder luid gebabbel wordt er gedronken en gegeten. Wij gaan naar Doble de Cepa, Flamenco met eten. Het eten is lekker, de show is goed en het enthousiaste Spaanse publiek zingt luidkeels mee.

De show is snel voorbij, zonder dat je het eigenlijk in de gaten hebt, dat is jammer. Na afloop dwalen we nog door de Joodse wijk, voordat we terugkeren naar ons hotel. An zit er doorheen en valt in een diepe slaap. Hans is wat meer opgeknapt, leest en tekent, terwijl hij naar Feijenoord- Willem II kijkt, 1-0.

DAG 56, 3 april 2022

Onze volgende stop ligt dichtbij, iets meer dan een uurtje rijden. Tijd genoeg dus om nog een bezoek te brengen aan het Palacio de Viana, de patio’s, in de oude stad. Na het ontbijt laden we onze spullen weer in de auto en gaan met de bus naar de stad. We zijn nog steeds niet echt opgeknapt van onze voedselvergiftiging. De zon schijnt, maar dat is schijn, het is knap koud. In de stad heerst een zondagsrust, de winkels zijn gesloten, de kerken zijn open, de Heilige Mis wordt opgedragen, de terrasjes zijn overvol, de locals flaneren in grote getale. Vanaf de eindhalte van de bus dwalen we door de oude stad in de richting van het Palacio de Viana.

Het is echt een mooie stad. Hoe anders dan de plaatsen die we onlangs bezochten. Zelden is een pand verlaten of verwaarloosd. Alle panden zijn verzorgd, in gebruik, bewoond. De straatjes en steegjes zijn origineel bestraat met om de haverklap oogstrelende pleintjes, mooie fonteinen en kerken, heel veel kerken. In één van de kerken staan de beeldengroepen voor de Semana de Santa al klaar. De mis is net afgelopen, de gelovigen komen naar buiten met paastakken. De patio’s, 12 in totaal, zijn stuk voor stuk juweeltjes.

Mooie plekjes om weg te dromen, vooral als het hartje zomer is en het daar heerlijk koel zal zijn. Wij zijn niet de enige bezoekers. De patio’s zijn erg in trek bij families die hun kinderen in prinsessenjurkjes en kostuums hebben gehesen voor de urenlang durende fotosessies, ter ere van de HeiligeCcommunie. De kinderen hebben engelengeduld, ze hebben het koud maar blijven glimlachen. Na de patio’s dwalen we nog wat door de stad, eten voorzichtig een bocadilla, beter dan het vette Spaanse eten, hoe lekker we dat ook vinden. Als onze maag en darmen weer helemaal hersteld zijn, gaan we daarop weer los, nu even rustig aan. De rit Córdoba uit naar Luque verloopt zonder problemen, ondanks het feit dat de dame van onze TomTom het adres weigert te accepteren, ze kent de straat niet.

Onze nieuwe basis voor de komende 5 nachten ligt tussen Luque en Zuheros, een stukje bergachtig niemandsland. Het appartement is keurig en precies zoals de plaatjes beloofden op Booking.com; het uitzicht is fantastisch. Gelukkig hebben we nog wat crackers in de auto, want in dit deel van Andalusië is niet één winkel open op zondag.